Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΑς

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΠΟΓΙΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ, ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΡΕΣΤΗ

Συνταγματάρχης Hunson Lowe. Ο πρώτος Βρετανός στρατιωτικός διοικητής νήσου Κεφαλληνίας, ήταν ο μετέπειτα δεσμώτης του Ναπολέοντα.

Οι Βρετανοί στα νησιά μας. Άφιξη εκστρατευτικού σώματος. Πρώτες ενέργειες για την διοίκηση των νησιών.
Στις 5 Οκτωβρίου 1809 το Βρετανικό εκστρατευτικό σώμα δυνάμεως περίπου 4000 ανδρών, οι οποίοι επέβαιναν σε πολεμικά και μεταγωγικά πλοία, με επικεφαλής τους Ταξίαρχο John Oswalt και πλοίαρχο Spanger, έφθασε στο λιμένα Αργοστολίου. H βρετανική αυτή πολεμική μοίρα, αποτελούσε τμήμα μιας μεγαλύτερης και πανίσχυρης αρμάδας, υπό τον αντιναύαρχο Colliwood, ο οποίος λειτούργησε ως εντολοδόχος της ιερής συμμαχίας, αλλά και της βρετανικής κυβερνήσεως.

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1809 κατέλαβαν την Ιθάκη. Η ολιγάριθμη Γαλλική φρουρά αποφάσισε να αντισταθεί με κέντρο ένα μικρό οχύρωμα που κτίστηκε το 1807 και ήταν εξοπλισμένο με κανόνια, σε ύψωμα πάνω από το Βαθύ. Έτσι ξεκίνησαν πυρά με κανόνια , εναντίον των αγγλικών πλοίων που προσπάθησαν να εισέλθουν στο λιμάνι. Ένα αγγλικό πλοίο, εκμεταλλευόμενο της τοπογραφία της περιοχής, προφυλάχθηκε από τα πυρά και κατάφερε να ανταποδώσει, ενώ ταυτόχρονα μια αγγλική φρεγάτα άραξε στον Σκίνο και τα στρατεύματα οδηγήθηκαν από τους ντόπιους προς το φρούριο όπου και τελικά κατάφεραν να αφοπλίσουν, λόγω αιφνιδιασμού, την φρουρά. Το σύνολο των αιχμαλώτων δυνάμεων, ήταν 7 αξιωματικοί και 69 υπαξιωματικοί και οπλίτες , Ιταλοί και Αρβανίτες με 13 κανόνια.
Στην Κεφαλονιά, ο Γαλλοιταλός συνταγματάρχης Lorentzo Pierri, επικεφαλής 150 περίπου ανδρών, κλείστηκε στο φρούριο του Αγίου Γεωργίου με σκοπό να προβάλει αντίσταση, αν και σε επιστολή , η οποία εστάλη από τον επικεφαλής Βρετανό Αξιωματικό μετά την ολοκλήρωση της κατάληψης, μνημονεύεται και προσπάθεια παρεμπόδισης της εισόδου της ναυτικής μοίρας στο λιμάνι Αργοστολίου, χωρίς όμως αναλυτική μνεία. Οι Άγγλοι ξεκίνησαν την αποβίβαση στρατιωτικών δυνάμεων, υπό τον Συνταγματάρχη Hudson Lowe και τους λοχαγούς C. W Clarke και Ι. Spanger. Η δύναμη του Βρετανικού εκστρατευτικού σώματος που εκτός από το πεζικό, είχε επιπλέον λίγες ίλες ιππικού και λόχο πυροβολικού, ανάγκασε τον συνταγματάρχη Pierri να συνθηκολογήσει, κατόπιν διαπραγματεύσεων. Οι Γάλλοι είχαν αφήσει συνολικά στο νησί, 193 Ιταλούς και Αλβανούς στρατιώτες με 15 αξιωματικούς και περίπου 120 κανόνια (σιδερένια & μπρούτζινα) με αρκετό πολεμικό υλικό (βλήματα κανονιών, βαρέλια πυρίτιδας, κλπ). Η φρουρά του κάστρου παραδόθηκε και επιβιβάσθηκε στα βρετανικά μεταγωγικά ως αιχμάλωτη, με προορισμό την Κέρκυρα. Μόνο οι αξιωματικοί κράτησαν τα όπλα τους. Σύμφωνα με τα άρθρα της συνθήκης παραδόσεως «Οι ιδιωτικές αποσκευές της φρουράς θα είναι σεβαστές από τους αντιπάλους. …Ο Γάλλος διοικητής θα πρέπει να ορίσει αξιωματικούς, οι οποίοι θα αποδώσουν λογαριασμό των ειδών που βρίσκονται στο κάστρο, στις πόλεις και στα γαλλικά πλοία. Οι Γάλλοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να αφήσουν υγειονομικό προσωπικό για την περίθαλψη των ασθενών της φρουράς….» . Τα άρθρα της συνθήκης είχαν ισχύ και για τις μικρές φρουρές Ληξουρίου και Άσσου. Από τις αναφορές του Βρετανού Ταξίαρχου Oswalt προς το αρχηγείο των Βρετανών , προκύπτει ότι ο πρώτος στρατιωτικός Βρετανός Διοικητής της Κεφαλονιάς, ήταν ο συνταγματάρχης Hudson Lowe, επικεφαλής του συντάγματος των Royal Corsican Rangers, ο οποίος «χαρακτηρίζεται απόλυτα άξιος για τον ρόλο αυτόν και το έργο του οποίου διευκολύνουν μεγαλοκτηματίες της Κεφαλονιάς» όπως ακριβώς μνημονεύεται στις επιστολές. Το έργο του Lowe ορίστηκαν να βοηθήσουν οι Μαρίνος Βέγιας, αξιόλογος πολιτικός και νομομαθής, Δημήτριος Πινιατώρος, Νικόλαος Δελλαπόρτας , Πανταζής Καρύδης, Ιωάννης Χοϊδας, Νικολός Άννινος και Μαρίνος Τυπάλδος Χαριτάτος. Συγκροτήθηκε διοικητικό σώμα , μια μικρή “Βουλή” , με 46 μέλη. Με την ολοκλήρωση της συγκροτήσεως αυτής της προσωρινής μορφής διοικήσεως, πάρθηκαν μια σειρά μέτρων , κυρίως για να αρχίσει να φαίνεται στους κατοίκους η δράση της βρετανικής κυριαρχίας, σε σχέση με τις δυσκολίες που είχε φέρει η παρουσία των Γάλλων, μετά την συνθήκη του Τιλσίτ, ως προς το εμπόριο προϊόντων από και προς τα νησιά μας. Έτσι άνοιξαν τα λιμάνια, τα Κεφαλονίτικα και Θιακά πλοία (όπως και αυτά της Ζακύνθου και Κυθήρων), εφοδιάστηκαν με βρετανικά ταξιδιωτικά έγγραφα, ύψωσαν βρετανικής ναυτικής σημαίας, παράλληλα με την Επτανησιακή και ξεκίνησε έλεγχος πληρωμάτων . Ρυθμίστηκαν θέματα σχετικά με την δικαιοσύνη , ενώ συστάθηκε επιτροπή για αυστηρό έλεγχο των τιμών. Ο Βρετανός συνταγματάρχης προσπάθησε να διανοίξει και δρόμους . Έτσι η πρώτη χάραξη του δρόμου , από το τέλος της πόλης (περίπου όπου η πλατεία Ριζοσπαστών σήμερα) προς το γνωστό μας Φανάρι, στην περιοχή που τότε, άνηκε στην οικογένεια Μελισσηνού, έγινε από αυτόν. Το συμβούλιο της Κεφαλονιάς, χορήγησε μάλιστα και αποζημίωση σε αυτήν την γνωστή οικογένεια. Ο Hudson Lowe παρέμεινε στην Κεφαλονιά, έως τα μέσα του 1810 , οπότε τον διαδέχθηκε ο γνωστός μας, Charles – Philippe De Bosset. Η ολιγόμηνη διοίκηση της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, αναφέρεται και στην βιογραφία του. Μετά την Κεφαλονιά, βρέθηκε στην Βρετανία αλλά και στα θέατρα των ευρωπαϊκών πολέμων.
Και κάτι πολύ σημαντικό , το οποίο έχει αναφερθεί και σε παλαιότερη ανάρτηση. Ο Hudson Lowe, το 1815 ορίσθηκε κυβερνήτης του νησιού Αγία Ελένη. Στο νησί αυτό κρατείτο ο Ναπολέων και συγκεκριμένα στο Longwood, ένα ανακαινισμένο αρχοντικό, με μεγάλους κήπους, σε κάπως απόμακρο σημείο του νησιού. Αν και επιτρεπόταν στον Γάλλο αυτοκράτορα να διατηρεί συνοδεία και του είχε παρασχεθεί σχετική ελευθερία κινήσεων εντός των ορίων του Longwood, οτιδήποτε άλλο στο νησί, ήταν υπό τον απόλυτο έλεγχο του κυβερνήτη της Αγίας Ελένης, Sir Hudson Lowe.
Ο δεσμώτης του Ναπολέοντα, στα 1809, με τον βαθμό Συνταγματάρχη τότε, ήταν επικεφαλής των Βρετανικών δυνάμεων που πάτησαν για πρώτη φορά στο νησί και ο πρώτος Βρετανός Διοικητής Κεφαλονιάς και Ιθάκης (Σύμφωνα με επιστολή του Στρατηγού Oswalt, γενικού Διοικητή του εκστρατευτικού σώματος που κατέλαβε τα Επτάνησα και η οποία υπάρχει ως φωτοαντίγραφο, στο Κοργιαλένειο Ιστ. & Λαογραφικό Μουσείο).
Βιβλιογραφία:
«Αναφορά στους δρόμους της Κεφαλονιάς» της Ε. Κοσμετάτου (έκδοση του Ιστορικού & Λαογραφικού Μουσείου)
«Ιστορία της Κεφαλονιάς, τόμος Β» του Γ. Μοσχόπουλου
«Μελέτες για την ιστορία και τον χώρο της Κεφαλονιάς & Ιθάκης, μελέτη του Γ. Πεντόγαλου», έκοδη του ΙΜΚ
«Κεφαλληνιακά Σύμμικτα, τόμος Β» του Ηλία Τσιτσέλη
«Κεφαλληνία & Ιθάκη, Γεωγραφική Μονογραφία» του Ιωσήφ Παρτσ
«Η πειθαρχική προστασία» του Αγγελοδιονύση Δεμπόνου
Μελέτη του κ. Γεράσιμου Λιβιτσάνη , σχετικά με τα γεγονότα της Ιθάκης.
Η φωτογραφία με τα κανόνια της Ιθάκης , είναι από παλαιότερη ανάρτηση της αγαπητής Efstathia Komita.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου