Δεν με νοιάζει αν θα σε ξαναδώ ποτέ να τραγουδάς ζωντανά. Δεν με νοιάζει αν δεν θα ξαναζήσω τη μαγεία μιας συναυλίας σου, αν δεν θα ξανατραγουδήσω μαζί σου τα τραγούδια που σημάδεψαν τη ζωή μου. Μου αρκεί να ξέρω ότι υπάρχεις.
Βασίλη μου, δεν χρειάζεται να ανέβεις ξανά σε καμία σκηνή, δεν χρειάζεται να κρατήσεις ξανά μικρόφωνο στα χέρια σου. Έχεις ήδη δώσει τόσα πολλά, έχεις ήδη αφήσει ένα κομμάτι της ψυχής σου μέσα σε κάθε τραγούδι, σε κάθε στίχο, σε κάθε καρδιά που σε αγάπησε.
Κι αν αυτή τη φορά η ζωή σε θέλει μακριά από τα φώτα της σκηνής, εγώ εύχομαι μόνο να είσαι εδώ. Να υπάρχεις, να αναπνέεις, να είσαι καλά. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν είναι απλώς τραγουδιστές. Είναι κομμάτι της ζωής μας, των αναμνήσεών μας, των αγώνων μας, των πόνων και των χαρών μας.
Κι εσύ, Βασίλη, είσαι όλα αυτά και ακόμα περισσότερα.
Δεν χρειάζεται να σε ξαναδώ live. Αρκεί να ξέρω ότι είσαι εδώ. Γιατί η φωνή σου θα συνεχίσει να ακούγεται μέσα μας, ακόμα κι όταν θα έχει σωπάσει η σκηνή. 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου