ΟΝΕΙΡΟ
Απόψε εικόνες φοβερές
είδα στα όνειρα μου,
πως πέταγα στη ζηλευτή
γλυκιά Κεφαλονιά μου.
Ολόγρος εστεκόμουνα,
παρατηρούσα ασμένως,
το μόνο που δεν άλλαξε
είναι ακόμη ο Αίνος.
Αγνώριστα είναι τα βουνά
με τους ανεμιστήρες.
Τις πόλεις , όλα τα χωριά
καταπατούν μνηστήρες.
Αλλάξανε οι άνθρωποι
συνήθειες και γνώμη,
ποιές θα ‘ναι οι συνέπειες
και της ζωής οι νόμοι;
Κρατούσα έναν κεραυνό
όχι για να σκοτώσω,
μα να τρομάξω το λαό
μήπως και τους γλυτώσω,
από τη σύγχρονη στροφή
που πήρε η κοινωνία
και λέει πως ο τουρισμός
είναι η σωτηρία.
Που ‘παψε να καλλιεργεί
τη γη του να φροντίζει
κι όλο με δουλοπρέπεια
τρέχει να συγυρίζει.
Που ελιές κι αμπέλια του ‘δωσαν
η Αθηνά κι Βάκχος
κι η στρόφιγγα του τουρισμού
τονε γεμίζει άγχος.
Τι είναι αυτή η επιλογή,
τι απερισκεψία,
που πείστηκε πως θα σωθεί
με οσφυοκαμψία !
Έτσι πετώντας κεραυνούς
να τους αναστατώσω,
αναζητούσα ατραπούς
μήπως και τους γλυτώσω…
Εξύπνησα και ήμουνα
λιγάκι ταραγμένος
γιατί και εγώ αισθάνθηκα
το ίδιο εγκλωβισμένος.
Μες στην καινούρια εποχή
στη νιά τεχνολογία
αν κλείσουνε την κάνουλα
πάμε όλοι για σφαγεία…
D.ARMODOROS
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου