Σήμα Facebook

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΙΑΦΗΣ | κινητο 6907471738


Porosnews

Porosnews

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΠΟΡΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΠΟΡΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ
Συνεχή Ροή Ειδήσεων από το νησί

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Στην μνήμη του Γιάννη Θεοτοκατου



Δείτε τον κάτω σύνδεσμο.

 https://www.facebook.com/share/p/1F92SpJ8hA/

Στη μνήμη του Γιάννη Θεοτοκάτου, ενός ανθρώπου που έγινε κομμάτι του Ιονίου Πελάγους

Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η μοίρα είναι τόσο στενά δεμένη με τη γενέθλια γη και τα στοιχεία της φύσης, ώστε είναι αδύνατον να τους φανταστεί κανείς χωριστά. Για τον Πόρο και ολόκληρη την Κεφαλονιά, ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Γιάννης Θεοτοκάτος. Το όνομά του είναι ανεξίτηλα γραμμένο στην ιστορία των ακτών — όχι μόνο χάρη στην τεράστια και καλή καρδιά του, αλλά και στα υπέροχα ίχνη που άφησε σε αυτόν τον τόπο και στις ψυχές μας.

Σήμερα συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από τότε που έφτασε στην υπηρεσία διάσωσης της Κεφαλονιάς η ανησυχητική είδηση για την εξαφάνιση ενός άνδρα στη θάλασσα στην περιοχή του Πόρου (τότε οι τοπικές αρχές και τα σώματα εθελοντών είχαν ξεκινήσει εκτεταμένες έρευνες στην ξηρά και στη θάλασσα). Η θάλασσα, την οποία αγαπούσε με τόστο πάθος, τον πήρε κοντά της, μετατρέποντάς τον σε αιώνιο φρουρό των κεφαλονίτικων νερών.

Ο Γιάννης ήταν αφοσιωμένος στην Κεφαλονιά με κάθε ίνα της ψυχής του. Κάθε ηλιοβασίλεμα πάνω από το Ιόνιο Πέλαγος, κάθε πνοή ανέμου από τα βουνά αντικατοπτρίζονταν στην απέραντη αγάπη του για αυτό το νησί. Αλλά δεν αγαπούσε απλώς την Κεφαλονιά — ενσάρκωνε την ψυχή της μέσα από τη μοναδική του τέχνη.

Ήταν δεξιοτέχνης της αποκαλούμενης «τωρινής/φτωχής τέχνης» (του ιταλικού κινήματος Arte Povera), δημιουργώντας τα έργα του από όσα του χάριζε η ίδια η φύση. Η υπαίθρια γκαλερί του έγινε η άγρια ακτή στην περιοχή Τρύπες στον Πόρο. Από τα ξεεχασμένα από τη θάλασσα ξύλα και κορμούς, τα σμιλεμένα από τα κύματα βότσαλα και τα φυκιόξυλα της ακτής, ύψωνε με τα ίδια του τα χέρια εντυπωσιακά γλυπτά. Ο Γιάννης μάζευε ό,τι οι άλλοι προσπερνούσαν ή θεωρούσαν σκουπίδια, και έδινε νέα πνοή σε αυτά τα άλαλα υλικά.

Αυτά τα δημιουργήματα δεν είναι απλώς έργα τέχνης. Είναι σαν ζωντανοί μάρτυρες του ταλέντου του να βλέπει ένα αληθινό αριστούργημα σε μια συνηθισμένη πέτρα, της αγάπης του για τη θάλασσα και την Κεφαλονιά. Κάθε γλυπτό, στραμμένο προς τον ορίζοντα, κρατούσε τη ζεστασιά των χεριών του και διηγούνταν σιωπηλά στους περαστικούς για τη βαθιά σύνδεση ανθρώπου και φύσης, και για το ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή δεν είναι καθόλου υλικά αντικείμενα, αλλά στιγμές, χαμόγελα, συναντήσεις, αναμνήσεις...

Σήμερα, κοιτώντας αυτά τα έργα και τις απέραντες γαλάζιες εκτάσεις, πιστεύουμε και νιώθουμε ότι ο Γιάννης δεν έφυγε για πάντα. Διαλύθηκε στον ήχο του κύματος, στο φως των φάρων και σε εκείνα τα λίγα αλλά αξιοθαύμαστα γλυπτά που συνεχίζουν να υποδέχονται τις αυγές σε εκείνο το μικρό κομμάτι της παραλίας του Πόρου, που με τα χρόνια έγινε για τον Γιάννη δεύτερο σπίτι και που, ίσως με τον καιρό (το ελπίζω), να πάρει το όνομά του στη μνήμη αυτού του υπέροχου ανθρώπου.

Καλό σου ταξίδι, Γιάννη. Η τέχνη σου θα ζει στη μνήμη μας και το όνομά σου στην καρδιά του καθενός μας ❤️






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου