λοῖσθον δὲ καύηξ ὥστε κυμάτων δρομεύς,
ὡς κόγχος ἅλμῃ πάντοθεν περιτριβείς,
κτῆσίν τε θοίναις Πρωνίων λαφυστίαν
πρὸς τῆς Λακαίνης αἰνοβακχεύτου κιχὼν
σῦφαρ θανεῖται, πόντιον φυγὼν σκέπας,
κόραξ σὺν ὅπλοις Νηρίτων δρυμῶν πέλας.
(Λυκόφρονος «Αλεξάνδρα» στιχ.789-794)
Τέλος, σαν γλάρος των κυμάτων δρομέας,
σαν κοχύλι που ολούθε η αλμύρα το γυάλισε,
θα βρεί φαγωμένο το βιός του στων Πρωνίων
τα γλέντια εξ αιτίας της μαινάδας της Λάκαινας
και γέρος θα σβήσει μακριά από την σκέπη της θάλασσας,
κοράκι στα όπλα, στου Νηρίτου κοντά τους δρυμούς.
(Λυκόφρονος «Αλεξάνδρα» στιχ.789-794)
Μετάφραση Παϊδή Δάφνη
"γριφώδες" και άκρως "προφητικό" το συγκεκριμένο απόσπασμα από την "Αλεξάνδρα" του Λυκόφρονα (4ος αιώνας π.Χ), ένα από τα «σκοτεινότερα» και διασημότερα συνάμα ποιήματα της ελληνικής αρχαιότητας που τοποθετεί την θέση των ανακτόρων του Οδυσσέα όπου είχαν συναθροιστεί οι μνηστήρες της Πηνελόπης σπαταλώντας το βιός του όχι στην σημερινή Ιθάκη αλλά στην περιοχή των Πρόννων, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Κεφαλληνίας !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου