Άντζελα Γκερεκου

 

Η εικόνα των ακυρωμένων πτήσεων λόγω έλλειψης καυσίμων δεν είναι απλώς ένα λειτουργικό πρόβλημα των αεροπορικών εταιρειών. 

Είναι ένα καμπανάκι. ..Ένα σημάδι ότι το οικοσύστημα του τουρισμού είναι πολύ πιο εύθραυστο απ’ όσο θέλαμε να πιστεύουμε και ότι οι εφοδιαστικές αλυσίδες, η ενέργεια και οι πόροι δεν είναι δεδομένοι.

Η οικονομία της φιλοξενίας και η ταξιδιωτική βιομηχανία δεν ήταν ποτέ μόνο αριθμοί και έσοδα μιας σεζόν. 

Γιατί ο τουρισμός είναι ο κάθε τόπος ξεχωριστά.

 Είναι οι θάλασσες, η διατροφή, η εμπειρία, οι πόροι,οι άνθρωποι. Είναι οι εφοδιαστικές αλυσίδες που όταν διαταράσσονται καθηλώνουν αεροπλάνα. 

Είναι η διαχείριση αποβλήτων, η βιοποικιλότητα, η εποχικότητα. Είναι ο σεβασμός στη ζωή, στους κατοίκους και στον πολιτισμό. Και πλέον είναι ξεκάθαρο ότι τίποτα από αυτά δεν μπορεί να συνεχίσει όπως πριν.

Αν ένα αεροπλάνο δεν απογειώνεται επειδή δεν υπάρχει καύσιμο, τότε η συζήτηση για την ανταγωνιστικότητα δεν μπορεί να μένει σε επίπεδο marketing.

 Πρέπει να κατέβει στο επίπεδο της ανθεκτικότητας. 

Στο πώς μετράμε όχι μόνο τα έσοδα αλλά και τις επιπτώσεις. 

Στο πώς διορθώνουμε αυτές τις επιπτώσεις πριν μετατραπούν σε νέα κρίση!!

Είναι η στιγμή να εμπλουτίσουμε τους δείκτες μας. 

Όχι μόνο πληρότητες και αφίξεις, αλλά κατανάλωση νερού, ενεργειακό αποτύπωμα, πίεση στις τοπικές κοινωνίες, αντοχή των υποδομών.

 Γιατί εκεί κρίνεται πλέον η πραγματική ανταγωνιστικότητα.

#morecompetitiveness

#moredigital

#moresustainability

Η αειφορία στον τουρισμό δεν είναι μια ωραία ιδέα για παρουσιάσεις. 

Είναι όρος επιβίωσης και υγιούς διαβίωσης ,και ταυτόχρονα εργαλείο διαφοροποίησης. Όταν ένας προορισμός διαχειρίζεται σωστά τους πόρους του, όταν σέβεται το περιβάλλον και τους ανθρώπους του, τότε γίνεται πιο ελκυστικός, πιο αξιόπιστος, πιο ανθεκτικός.

Χρειάζεται εθνικό σχέδιο ,στρατηγική, μεθοδολογία και πολιτική βούληση.

 Χρειάζεται εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα και ουσιαστική μέτρηση του οικολογικού αποτυπώματος. 

Η σπατάλη τροφής, νερού και ενέργειας δεν είναι απλώς ηθικό ζήτημα. 

Είναι οικονομικός κίνδυνος που επιστρέφει σαν κρίση στον ίδιο τον τόπο που προσπαθούμε να αναπτύξουμε.

Και η διαχείριση κρίσεων, η ευαισθητοποίηση και η υπευθυνότητα δεν είναι πια επιλογές. Είναι το νέο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. 

Γιατί στο τέλος, της ημέρας ο προορισμός που θα αντέξει δεν θα είναι αυτός που μεγάλωσε πιο γρήγορα, αλλά αυτός που έμαθε να ισορροπεί!!

Η αειφορία δεν είναι φιλανθρωπία ούτε πολυτέλεια. Είναι το κέντρο του τουριστικού μας προϊόντος. Και εκεί χρειάζεται να επενδύσουμε με γνώση, με κίνητρα, με εξειδίκευση.

Άντζελα Γκερέκου